Hallo,
Vandaag zat het niet echt mee...
De rit verliep over smalle, glooiende wegen, een stevige bries zorgde er dan ook voor dan er constant op een lint werd gekoerst. In het begin reden een 12 tal renners weg, maar na een helse achtervolging liep alles na 50 km opnieuw samen. Om me niet meer te laten verrassen koerste ik nu goed vooraan en schoof vaak mee, het peloton scheurde vaak, maar alles bleef toch samen tot na 78 km 3 renners toch een vrijgeleide kregen. Hun voorsprong liep snel op tot 5 min, maar toen schoot het peloton in gang. Na 120 km was de voorsprong nog 2min30, maar toen stonden we 2 minuten stil voor de trein...
De fut was helemaal uit het peloton en de vluchters kregen opnieuw 6 min voorsprong, toen werd het al onmogelijk om nog terug te keren.
In de finale ging het tempo dan toch nog de hoogte in, maar toen was het kalf al verdronken. De vluchters hielden uiteindelijk meer dan 3 min over.
Voor mij zat het in de finale helemaal tegen op 8 km van de aankomst was er een grote valpartij vooraan in het peloton en lag ik er jammer genoeg bij. Gelukkig kon ik nog net naar rechts sturen en kwam ik in een vers geploegd veld (zacht) terrecht.
Jammer genoeg was het peloton door deze valpartij in stukken gescheurd, tegen dat ik opnieuw vertrokken was zag ik het peloton al niet meer rijden. Ik ga de laatste kilometers nog alles en kwam nog terug tot in een 2e groepje, maar ik denk dat ik wel een 30 tal seconden verloren heb op het grote peloton, jammer, want ik voelde me goed vandaag en de laatste 10 kilometer reed ik echt hard in de achtervolging, maar helaas... Voor ploegmaat Dennis Vanendert was het echter nog slechter, hij lag er ook bij, en is afgevoerd naar het ziekenhuis, hopelijk valt de schade nog mee.
Hopelijk heb ik morgen en overmorgen meer geluk, en kan ik de ontgoocheling wegfietsen, een klassement rijden lijkt nu al verloren, nu moet ik proberen om me in een rit te tonen.
Gr Klaas
vrijdag 9 april 2010
woensdag 7 april 2010
Vooruitblik: Circuit des Ardennes
Hallo,
Van vrijdag tot en met zondag ben ik aan de slag in de Franse Ardennen en Champagne streek voor het Circuit des Ardennes (UCI 2.2).
De eerste rit vrijdag heeft start en aankomst in Juniville, daartussen moeten we 176 km overbruggen met 4 hellingen. Op dag 2 staat opnieuw een lange rit op het programma, start is in Rimogne en de aankomst in Signy-le-Petit. Daartussen liggen 165 km met 3 hellingen van 2e categorie. In deze rit maken we ook even een uitstapje naar België en passeren we langs Chimay en Couvin.
Op zondag staan er dan 2 ritten op het programma om de ronde af te sluiten. In de voormiddag een tijdrit in Charleville-Mezières over 14 km op een vrij geaccidenteerd parcours. In de namiddag mogen we dan nog eens aan de slag voor een lastige Ardennen rit van 110 km in Revin waarin we onder andere de lastige Côte de Mont-Malgré-Tout (cat. 1) moeten overwinnen en nog 4 andere hellingen (3 van cat. 2 en 1 van 1e cat.).
Ik heb goede herinneringen aan deze wedstrijd, vorig jaar kon ik hier een rit meepikken en nog een 3e plaats. Dit keer ligt het parcours me wel iets minder, de eerst 2 ritten lijken op papier niet echt lastig en kunnen misschien op een massaspurt uitdraaien, en de tijdrit op zondag voormiddag is ook niet mijn grootste specialiteit... Maar ja, de uitslagen van de laatste weken tonen aan dat de conditie goed is en dus hoop ik me opnieuw te kunnen tonen in dit sterke deelnemersveld, hopelijk met enkele mooie resultaten!
Gr Klaas
meer info op:
http://www.circuitdesardennes.fr/
Van vrijdag tot en met zondag ben ik aan de slag in de Franse Ardennen en Champagne streek voor het Circuit des Ardennes (UCI 2.2).
De eerste rit vrijdag heeft start en aankomst in Juniville, daartussen moeten we 176 km overbruggen met 4 hellingen. Op dag 2 staat opnieuw een lange rit op het programma, start is in Rimogne en de aankomst in Signy-le-Petit. Daartussen liggen 165 km met 3 hellingen van 2e categorie. In deze rit maken we ook even een uitstapje naar België en passeren we langs Chimay en Couvin.
Op zondag staan er dan 2 ritten op het programma om de ronde af te sluiten. In de voormiddag een tijdrit in Charleville-Mezières over 14 km op een vrij geaccidenteerd parcours. In de namiddag mogen we dan nog eens aan de slag voor een lastige Ardennen rit van 110 km in Revin waarin we onder andere de lastige Côte de Mont-Malgré-Tout (cat. 1) moeten overwinnen en nog 4 andere hellingen (3 van cat. 2 en 1 van 1e cat.).
Ik heb goede herinneringen aan deze wedstrijd, vorig jaar kon ik hier een rit meepikken en nog een 3e plaats. Dit keer ligt het parcours me wel iets minder, de eerst 2 ritten lijken op papier niet echt lastig en kunnen misschien op een massaspurt uitdraaien, en de tijdrit op zondag voormiddag is ook niet mijn grootste specialiteit... Maar ja, de uitslagen van de laatste weken tonen aan dat de conditie goed is en dus hoop ik me opnieuw te kunnen tonen in dit sterke deelnemersveld, hopelijk met enkele mooie resultaten!
Gr Klaas
meer info op:
http://www.circuitdesardennes.fr/
zondag 4 april 2010
Verslag Torhout
Hallo,
Gisteren ging ik van met 124 collega's van start in Torhout - T'Hoge. Daar moesten we 24 ronden van 4,8km afleggen op en rond de 'Hoge berg', een strook van 300m bergop. Moest dit nog niet genoeg zijn om het verschil te maken dan zou een stevige voorjaarsbries daar wel voor zorgen.
Ik startte achteraan en had een 2 tal ronden nodig om op te schuiven naar de kop van de koers. Eens ik daar verscheen waren net 4 renners vertrokken uit het peloton met hierbij mijn ploegmaat Jelle Wallays. In de 3e en 4e ronde probeerde ik enkele keren de sprong naar voor te maken, regelmatig reed ik weg met een groepje, maar voorlopig zonder succes. Ik besloot dan maar om me even rustig te houden in het peloton en enkele ronden af te wachten. De 4 koplopers konden ondertussen tot een kleine minuut uitlopen. Net voor half koers trokken 12 renners in de tegenaanval. Op dat moment zat ik iets te ver, maar ik besefte wel dat dit gevaarlijk werd. Ik reageerde en na 2 ronden achtervolgen kon ik aansluiten. In verschillende schuifjes sloten nog renners aan en ook de koplopers werden ingerekend, hierdoor ontstond een ruime kopgroep van 25 renners. Hieruit reden 8 renners weg, met opnieuw ploegmaat Jelle Wallays. Ik besefte opnieuw het gevaar en na een ronde achtervolgen kon ik met nog een renner aansluiten. Jammer genoeg werden we na 2 ronden opnieuw ingerekend. De kopgroep was ondertussen wel uitgedund, maar een ander groepje kwam ondertussen opnieuw dichterbij. Op goed 7 ronden van het einde waagde ik mijn kans, ik ging voor een premiespurt en sloeg een kloofje. Ik besloot even door te gaan in de hoop wat steun te krijgen en zo met een groepje voorop te blijven. Niemand kon de kloof overbruggen en ik liep verder uit tot 30s. Ik besloot dan maar door te gaan maar reed toch nog wat op reserve. Op 3 ronden van het einde kwamen de achtervolgers dicht terug. Na 4 ronden solo had ik toch niks meer te verliezen en daarom besloot ik om wat te versnellen. Ik liep opnieuw uit tot 30s, maar raakte nooit uit het zicht. Bij het ingaan van de laatste ronde had ik nog 20s voorsprong, het zou dus nog kampen worden. In de laatste kilometers kwamen de achtervolgers nog zeer dicht bij, maar ik viel niet meer stil en kon standhouden en zo na een solo van 35 km mijn eerste zege binnen halen.
Jelle Wallays die knap afstoppingswerk verrichtte bij de achtervolgers kon nog een knappe 2e plek uit de brand slepen.
Het rare was dat ik me niet 100% voelde na de ronde van Normandie, dit is niet helemaal onlogisch, aangezien een kermiskoers moeilijk te vergelijken is met zo'n koers als Normandie en dat piekt natuurlijk wat in de benen... maar de conditie heeft uiteindelijk de bovenhand gehaald.
Nu goed recupereren en op naar de volgende koers, Circuit des Ardennes.
Gr Klaas
Gisteren ging ik van met 124 collega's van start in Torhout - T'Hoge. Daar moesten we 24 ronden van 4,8km afleggen op en rond de 'Hoge berg', een strook van 300m bergop. Moest dit nog niet genoeg zijn om het verschil te maken dan zou een stevige voorjaarsbries daar wel voor zorgen.
Ik startte achteraan en had een 2 tal ronden nodig om op te schuiven naar de kop van de koers. Eens ik daar verscheen waren net 4 renners vertrokken uit het peloton met hierbij mijn ploegmaat Jelle Wallays. In de 3e en 4e ronde probeerde ik enkele keren de sprong naar voor te maken, regelmatig reed ik weg met een groepje, maar voorlopig zonder succes. Ik besloot dan maar om me even rustig te houden in het peloton en enkele ronden af te wachten. De 4 koplopers konden ondertussen tot een kleine minuut uitlopen. Net voor half koers trokken 12 renners in de tegenaanval. Op dat moment zat ik iets te ver, maar ik besefte wel dat dit gevaarlijk werd. Ik reageerde en na 2 ronden achtervolgen kon ik aansluiten. In verschillende schuifjes sloten nog renners aan en ook de koplopers werden ingerekend, hierdoor ontstond een ruime kopgroep van 25 renners. Hieruit reden 8 renners weg, met opnieuw ploegmaat Jelle Wallays. Ik besefte opnieuw het gevaar en na een ronde achtervolgen kon ik met nog een renner aansluiten. Jammer genoeg werden we na 2 ronden opnieuw ingerekend. De kopgroep was ondertussen wel uitgedund, maar een ander groepje kwam ondertussen opnieuw dichterbij. Op goed 7 ronden van het einde waagde ik mijn kans, ik ging voor een premiespurt en sloeg een kloofje. Ik besloot even door te gaan in de hoop wat steun te krijgen en zo met een groepje voorop te blijven. Niemand kon de kloof overbruggen en ik liep verder uit tot 30s. Ik besloot dan maar door te gaan maar reed toch nog wat op reserve. Op 3 ronden van het einde kwamen de achtervolgers dicht terug. Na 4 ronden solo had ik toch niks meer te verliezen en daarom besloot ik om wat te versnellen. Ik liep opnieuw uit tot 30s, maar raakte nooit uit het zicht. Bij het ingaan van de laatste ronde had ik nog 20s voorsprong, het zou dus nog kampen worden. In de laatste kilometers kwamen de achtervolgers nog zeer dicht bij, maar ik viel niet meer stil en kon standhouden en zo na een solo van 35 km mijn eerste zege binnen halen.
Jelle Wallays die knap afstoppingswerk verrichtte bij de achtervolgers kon nog een knappe 2e plek uit de brand slepen.
Het rare was dat ik me niet 100% voelde na de ronde van Normandie, dit is niet helemaal onlogisch, aangezien een kermiskoers moeilijk te vergelijken is met zo'n koers als Normandie en dat piekt natuurlijk wat in de benen... maar de conditie heeft uiteindelijk de bovenhand gehaald.
Nu goed recupereren en op naar de volgende koers, Circuit des Ardennes.
Gr Klaas
maandag 29 maart 2010
Slotrit Normandië en "eindbalans"
Hallo,
Gisteren werd de Ronde van Normandië afgesloten met een rit tussen Bagnoles-de-l'Orne en Caen. Met 142 km was het de kortste rit. Er lagen ook maar 2 hellingen in het parcours, maar wel de lastigste van de hele ronde, na 87 km zou het nog één keer spannen, want toen kregen we een soort 'La Redoute' (wereldberoemd onder fervente fietsers en wielerliefhebbers)voor de wielen geschoven. Ook de regen en wind waren opnieuw van de partij en dus was het belangrijk om opnieuw de hele rit attent te koersen.
Vooraf had ploegleider Wim Feys 3 doelstellingen vooropgesteld.
1. Proberen mee te zijn in de vroege vlucht, want die zou wel eens stand kunnen houden.
2. Mijn plaats in de top 10 van het klassement behouden.
3. De rit winnen (alhoewel ik vermoed dat dit bij de meeste ploegen wel een doel is)
Er werd opnieuw zeer snel gestart. Er waren weer tal van ontsnappingspogingen en de ploeg was steeds vertegenwoordigd. Na 12 km vertrok de goede vlucht uiteindelijk, met zijn tienen reden ze weg op een lang, licht hellend stuk. Voor onze ploeg was Sven Jodts mee. De ploeg van de leider controleerde samen met een Deense ploeg het peloton en na de gebruikelijke plaspauze liep de voorsprong op tot 5min40. Met de hellingen in zicht werd iedereen wat nerveuzer en ging het tempo omhoog. Ik werd goed vooraan gehouden in het peloton door mijn ploegmaats (Sven Nooytens, Olivier Pardini en Jelle Wallays, Alphonse Vermote had jammer genoeg moeten afstappen met kniepijn). En zo kon ik de klim beginnen in de eerste 10 van het peloton. Het waren de renners van BBox Bouygues die meteen de forcing voerden in het peloton. Heel het peloton scheurde op de steile stroken uiteen, maar ik had een veel beter gevoel dan gisteren en kon goed volgen, zo reden we met een 8 tal renners weg. In de slotmeters kon de Franse prof Bichot de leider even lossen, maar die had nog een ploegmaat die het gaatje opnieuw snel toe reed. 2 renners kwamen nog terug en zo kwamen we met de 10 sterkste renners van de wedstrijd in de achtervolging op 2min30 van de leiders. Bij die 10 zaten 2 renners van BBox (Bichot en Sprick), leider van Zandbeek en een ploegmaat, Julien Guay en Johan Mombaerts die net na me volgden in het klassement, 2 renners van Designa Kökken, de Rus Mironov (ritwinnaar in Avranches), de leider in het bergklassement Pärsonn en ikzelf dus. Dit gaf me een goed gevoel, uiteraard was er in deze groep weinig samenwerking en werden we na een 20 tal kilometers opnieuw ingerekend door het peloton waar de spurtersploegen zich georganiseerd hadden.
Er werd een strak tempo gereden en het werd nog even oppassen met de wind toen die in de flank stond. Zo werd het peloton nog wat uitgedund en ging de voorsprong van de leiders snel naar beneden. Op 15 km van de meet reden we echter verkeerd en zo verloren we opnieuw een minuut op de leiders.
Bij het binnenkomen van de Caen hadden we nog 1min30 achterstand en moesten we nog 3 plaatselijke ronden van 3 km afleggen. In deze situatie zou één van de vluchters mij nog voorbij gaan in het klassement. Gelukkig bleef het snel gaan in het peloton, maar door de wegvergissing kwamen we net te laat. De leiders bleven een halve minuut voor en mochtten spurten voor de zege en hierin haalde ploegmaat Sven Jodts het met groot overwicht! Ikzelf eindigde in het uitgedunde peloton en behield zo mijn 8e plaats.
De ploeg reed de hele week op een goed niveau, maar we hadden vaak pech en dit meestal op cruciale momenten. In de laatste rit sloeg die pech gelukkig eens om en werden we beloond met een 3 op 3 (zie hoger).
Over mijn eigen prestatie ben ik tevreden. Ik ging niet echt met klassements ambities naar deze wedstrijd omdat ik niet echt een 'waaier specialist' ben en iets te weinig 'costeau' ben voor zo'n koersen. De proloog begon al slecht, maar dit was niet echt iets voor mij en gaf dus een vertekend beeld. Daarna ging het iedere dag beter en beter. Ik was 2 keer mee in de vlucht, wat al niet éénvoudig is, waarvan één keer met succes. Op de hellingen kon ik steeds meekoersen wat me ook een goed gevoel gaf. Alleen natuurlijk jammer van de 4e rit, waar ik mee was in de eerste groep, maar jammer genoeg op het slechtste moment van de hele rond lek reed. Anders zou je kunnen stellen dat ik zeker top 4 reed in het eindklassement, maar ja... dat is koers zeker...
Met een 8e plek in deze zeer sterk bezette ronde ben ik dus tevreden.
Nu goed uitrusten en dan op naar de volgende!
Gr Klaas
Gisteren werd de Ronde van Normandië afgesloten met een rit tussen Bagnoles-de-l'Orne en Caen. Met 142 km was het de kortste rit. Er lagen ook maar 2 hellingen in het parcours, maar wel de lastigste van de hele ronde, na 87 km zou het nog één keer spannen, want toen kregen we een soort 'La Redoute' (wereldberoemd onder fervente fietsers en wielerliefhebbers)voor de wielen geschoven. Ook de regen en wind waren opnieuw van de partij en dus was het belangrijk om opnieuw de hele rit attent te koersen.
Vooraf had ploegleider Wim Feys 3 doelstellingen vooropgesteld.
1. Proberen mee te zijn in de vroege vlucht, want die zou wel eens stand kunnen houden.
2. Mijn plaats in de top 10 van het klassement behouden.
3. De rit winnen (alhoewel ik vermoed dat dit bij de meeste ploegen wel een doel is)
Er werd opnieuw zeer snel gestart. Er waren weer tal van ontsnappingspogingen en de ploeg was steeds vertegenwoordigd. Na 12 km vertrok de goede vlucht uiteindelijk, met zijn tienen reden ze weg op een lang, licht hellend stuk. Voor onze ploeg was Sven Jodts mee. De ploeg van de leider controleerde samen met een Deense ploeg het peloton en na de gebruikelijke plaspauze liep de voorsprong op tot 5min40. Met de hellingen in zicht werd iedereen wat nerveuzer en ging het tempo omhoog. Ik werd goed vooraan gehouden in het peloton door mijn ploegmaats (Sven Nooytens, Olivier Pardini en Jelle Wallays, Alphonse Vermote had jammer genoeg moeten afstappen met kniepijn). En zo kon ik de klim beginnen in de eerste 10 van het peloton. Het waren de renners van BBox Bouygues die meteen de forcing voerden in het peloton. Heel het peloton scheurde op de steile stroken uiteen, maar ik had een veel beter gevoel dan gisteren en kon goed volgen, zo reden we met een 8 tal renners weg. In de slotmeters kon de Franse prof Bichot de leider even lossen, maar die had nog een ploegmaat die het gaatje opnieuw snel toe reed. 2 renners kwamen nog terug en zo kwamen we met de 10 sterkste renners van de wedstrijd in de achtervolging op 2min30 van de leiders. Bij die 10 zaten 2 renners van BBox (Bichot en Sprick), leider van Zandbeek en een ploegmaat, Julien Guay en Johan Mombaerts die net na me volgden in het klassement, 2 renners van Designa Kökken, de Rus Mironov (ritwinnaar in Avranches), de leider in het bergklassement Pärsonn en ikzelf dus. Dit gaf me een goed gevoel, uiteraard was er in deze groep weinig samenwerking en werden we na een 20 tal kilometers opnieuw ingerekend door het peloton waar de spurtersploegen zich georganiseerd hadden.
Er werd een strak tempo gereden en het werd nog even oppassen met de wind toen die in de flank stond. Zo werd het peloton nog wat uitgedund en ging de voorsprong van de leiders snel naar beneden. Op 15 km van de meet reden we echter verkeerd en zo verloren we opnieuw een minuut op de leiders.
Bij het binnenkomen van de Caen hadden we nog 1min30 achterstand en moesten we nog 3 plaatselijke ronden van 3 km afleggen. In deze situatie zou één van de vluchters mij nog voorbij gaan in het klassement. Gelukkig bleef het snel gaan in het peloton, maar door de wegvergissing kwamen we net te laat. De leiders bleven een halve minuut voor en mochtten spurten voor de zege en hierin haalde ploegmaat Sven Jodts het met groot overwicht! Ikzelf eindigde in het uitgedunde peloton en behield zo mijn 8e plaats.
De ploeg reed de hele week op een goed niveau, maar we hadden vaak pech en dit meestal op cruciale momenten. In de laatste rit sloeg die pech gelukkig eens om en werden we beloond met een 3 op 3 (zie hoger).
Over mijn eigen prestatie ben ik tevreden. Ik ging niet echt met klassements ambities naar deze wedstrijd omdat ik niet echt een 'waaier specialist' ben en iets te weinig 'costeau' ben voor zo'n koersen. De proloog begon al slecht, maar dit was niet echt iets voor mij en gaf dus een vertekend beeld. Daarna ging het iedere dag beter en beter. Ik was 2 keer mee in de vlucht, wat al niet éénvoudig is, waarvan één keer met succes. Op de hellingen kon ik steeds meekoersen wat me ook een goed gevoel gaf. Alleen natuurlijk jammer van de 4e rit, waar ik mee was in de eerste groep, maar jammer genoeg op het slechtste moment van de hele rond lek reed. Anders zou je kunnen stellen dat ik zeker top 4 reed in het eindklassement, maar ja... dat is koers zeker...
Met een 8e plek in deze zeer sterk bezette ronde ben ik dus tevreden.
Nu goed uitrusten en dan op naar de volgende!
Gr Klaas
zaterdag 27 maart 2010
Voorlaatste rit
Hallo,
Vandaag gingen we start in Ducey om 172 km verder aan te komen in Bagnoles-de-l'Orne. Er werd opnieuw zeer hevig gestart en in het begin had ik het vrij lastig en dus moest ik me ook beperken tot volgen in het peloton. Na een 20 tal kilometer konden 12 renners wegrijden. Hun voorsprong liep op tot 4 min op het peloton waar de ploegen van de 3 leiders in het klassement de wedstrijd controleerden.
Na 100 km begon de koers dan echt, het begon te regenen, en op een helling van 4 km, daar werd het peloton voor het eerst flink uitgedund. Ook de kopgroep werd tot 3 man gereduceerd en hun voorsprong begon nu snel terug te lopen.
Bij het ingaan van de 3 plaatselijke ronden hadden de 3 leiders nog een kleine halve minuut voorsprong op 4 man met daarbij Jelle Wallays en Sven Jodts. Het peloton volgde een half minuutje verder. Sven Jodts kon op de lastige plaatselijke ronde, met 2 klimmetjes, waarvan één steil, en duizend en één bochten de sprong naar de leiders maken. Ook het peloton viel volledig uiteen op het zeer explosieve rondje dat niet echt mijn ding was. Ik moest dan ook op tanden bijten om bij de eerste groep te blijven. Op één ronde van het einde liepen we uiteindelijk de leiders in vatten we met een 50 tal renners de slotronde aan. Daar werd het peloton nog verder gereduceerd tot een 30 tal renners. 3 renners konden hieruit wegrijden en spurtten met enkele seconden voorsprong voor de ritzege. Ik kwam aan bij de eerste achtervolgers en was hiermee tevreden aangezien de benen niet echt goed waren na gisteren.
Morgen nog één dag, opnieuw in de regen...
Hopelijk zit alles mee, en kan ik mijn top 10 plek behouden, want de koers ligt na de 3 eersten in het klassement nog helemaal open.
Gr Klaas
Vandaag gingen we start in Ducey om 172 km verder aan te komen in Bagnoles-de-l'Orne. Er werd opnieuw zeer hevig gestart en in het begin had ik het vrij lastig en dus moest ik me ook beperken tot volgen in het peloton. Na een 20 tal kilometer konden 12 renners wegrijden. Hun voorsprong liep op tot 4 min op het peloton waar de ploegen van de 3 leiders in het klassement de wedstrijd controleerden.
Na 100 km begon de koers dan echt, het begon te regenen, en op een helling van 4 km, daar werd het peloton voor het eerst flink uitgedund. Ook de kopgroep werd tot 3 man gereduceerd en hun voorsprong begon nu snel terug te lopen.
Bij het ingaan van de 3 plaatselijke ronden hadden de 3 leiders nog een kleine halve minuut voorsprong op 4 man met daarbij Jelle Wallays en Sven Jodts. Het peloton volgde een half minuutje verder. Sven Jodts kon op de lastige plaatselijke ronde, met 2 klimmetjes, waarvan één steil, en duizend en één bochten de sprong naar de leiders maken. Ook het peloton viel volledig uiteen op het zeer explosieve rondje dat niet echt mijn ding was. Ik moest dan ook op tanden bijten om bij de eerste groep te blijven. Op één ronde van het einde liepen we uiteindelijk de leiders in vatten we met een 50 tal renners de slotronde aan. Daar werd het peloton nog verder gereduceerd tot een 30 tal renners. 3 renners konden hieruit wegrijden en spurtten met enkele seconden voorsprong voor de ritzege. Ik kwam aan bij de eerste achtervolgers en was hiermee tevreden aangezien de benen niet echt goed waren na gisteren.
Morgen nog één dag, opnieuw in de regen...
Hopelijk zit alles mee, en kan ik mijn top 10 plek behouden, want de koers ligt na de 3 eersten in het klassement nog helemaal open.
Gr Klaas
vrijdag 26 maart 2010
Vijfde rit: Normandie
Hallo,
Vandaag stond weeral een lastige etappe op het programma. Regen en koude bij de start en een strakke wind maakten het nog extra hard.
In het begin van de rit werd er onmiddellijk een hels tempo opgelegd. Door de kou voelde ik me wat verkrampt en in het begin liep het dan ook niet echt voor mij. Gelukkig bleef alles redelijk te samen en hield de regen stilaan op. Zo warmde ik wat op en kreeg ik ook betere benen. Na 50km volgde dan een lastige helling van 3 km, daar reden we met een 25 tal renners weg. Het peloton liet echter niet begaan en kwam tot op 100m terug, dit was het sein om te versnellen. En zo reden we met 5 renners weg, 5 renners kwamen nog uit het peloton terug en zo kwamen we met 10 voorop. We moesten even knokken voor een minuut voorsprong, maar eens die bereikt, schoot onze voorsprong de hoogte in en liepen we steeds verder uit.
In de finale brak de kopgroep in 2 en moest ik even passen. Op de lastige plaatselijke ronden die bergop eindigden kwam ik er opnieuw door en werd zo uiteindelijk mooi 6e.
In het klassement schuif ik op naar een 9e plek. Jammer van mijn lekke banden van gisteren, anders stond ik nu zeker top 5 en misschien wel meer.
Op naar de volgende...
Gr
Vandaag stond weeral een lastige etappe op het programma. Regen en koude bij de start en een strakke wind maakten het nog extra hard.
In het begin van de rit werd er onmiddellijk een hels tempo opgelegd. Door de kou voelde ik me wat verkrampt en in het begin liep het dan ook niet echt voor mij. Gelukkig bleef alles redelijk te samen en hield de regen stilaan op. Zo warmde ik wat op en kreeg ik ook betere benen. Na 50km volgde dan een lastige helling van 3 km, daar reden we met een 25 tal renners weg. Het peloton liet echter niet begaan en kwam tot op 100m terug, dit was het sein om te versnellen. En zo reden we met 5 renners weg, 5 renners kwamen nog uit het peloton terug en zo kwamen we met 10 voorop. We moesten even knokken voor een minuut voorsprong, maar eens die bereikt, schoot onze voorsprong de hoogte in en liepen we steeds verder uit.
In de finale brak de kopgroep in 2 en moest ik even passen. Op de lastige plaatselijke ronden die bergop eindigden kwam ik er opnieuw door en werd zo uiteindelijk mooi 6e.
In het klassement schuif ik op naar een 9e plek. Jammer van mijn lekke banden van gisteren, anders stond ik nu zeker top 5 en misschien wel meer.
Op naar de volgende...
Gr
donderdag 25 maart 2010
Dag 2 en 3
Hallo,
Gisteren stonden er 2 ritten op het programma, in de voormiddag reden 2 renners snel weg en werd er daarna gecontroleerd. Zo eindigde de rit uiteindelijk in een massaspurt, waarin ik me niet moeide.
Ik voelde me wel goed, en had dus zin om me in de namiddag eens te tonen. Het parcours was een stuk lastiger en boven op de eerste klim kon ik wegrijden met nog een renner. Eén renner kwam nog terug en zo waren we met 3 vertrokken. Er stond veel wind en dat was niet echt in ons voordeel. Toch liepen we tot 1min40 uit. Op 15 km van het einde hadden we echter nog maar 40s op het peloton. Maar blijkbaar hadden we goed ingedeeld, want we versnelden nog en op 5 km van het einde hadden we nog steeds 40s, het zag er dus goed uit. Jammer genoeg begon de Spanjaar die mee was te pokeren en zo vielen we enkele keren volledig stil, zo slonk onze voorsprong snel en werden we toch nog opgeslokt door het langgerokken peloton bij het ingaan van de laatste kilometer. Jammer...
Vandaag zat het weer niet mee, 3 lekke banden. Net toen het peloton in waaiers getrokken werd. Eerst was ik niet mee met de eerste groep, maar op de 3e klim van de dag kon ik naar de eerste waaier toe rijden. Jammer genoeg sloeg dan het noodlot toe. Enkel een neutrale wagen was in de buurt en die reed opnieuw snel weg, zo belandde ik in de 2e groep en kwam uiteindelijk op vele minuten toe.
Hopelijk heb kan ik me in één van de volgende ritten nog eens tonen en heb ik dan wat meer geluk.
Gr Klaas
Gisteren stonden er 2 ritten op het programma, in de voormiddag reden 2 renners snel weg en werd er daarna gecontroleerd. Zo eindigde de rit uiteindelijk in een massaspurt, waarin ik me niet moeide.
Ik voelde me wel goed, en had dus zin om me in de namiddag eens te tonen. Het parcours was een stuk lastiger en boven op de eerste klim kon ik wegrijden met nog een renner. Eén renner kwam nog terug en zo waren we met 3 vertrokken. Er stond veel wind en dat was niet echt in ons voordeel. Toch liepen we tot 1min40 uit. Op 15 km van het einde hadden we echter nog maar 40s op het peloton. Maar blijkbaar hadden we goed ingedeeld, want we versnelden nog en op 5 km van het einde hadden we nog steeds 40s, het zag er dus goed uit. Jammer genoeg begon de Spanjaar die mee was te pokeren en zo vielen we enkele keren volledig stil, zo slonk onze voorsprong snel en werden we toch nog opgeslokt door het langgerokken peloton bij het ingaan van de laatste kilometer. Jammer...
Vandaag zat het weer niet mee, 3 lekke banden. Net toen het peloton in waaiers getrokken werd. Eerst was ik niet mee met de eerste groep, maar op de 3e klim van de dag kon ik naar de eerste waaier toe rijden. Jammer genoeg sloeg dan het noodlot toe. Enkel een neutrale wagen was in de buurt en die reed opnieuw snel weg, zo belandde ik in de 2e groep en kwam uiteindelijk op vele minuten toe.
Hopelijk heb kan ik me in één van de volgende ritten nog eens tonen en heb ik dan wat meer geluk.
Gr Klaas
Abonneren op:
Posts (Atom)