Terug van Japan

Konishiwa

Het eerste trainingskamp zit er ondertussen op. Na een lange reis, Japan is nu éénmaal niet naast de deur ben ik terug goed aangekomen in België met een valies vol mooie herinneringen.

Zoals je op het vorige bericht al kon lezen waren onze dagen meer dan goed gevuld. Zo ook de laatste twee dagen. Dinsdag gingen we in de voormiddag nog pittig trainen. Dit keer maakten we een verpaatsing met de wagen om bergop te kunnen trainen. Drie keer reden we een col op van 7 km lang. Meteen ook de eerste keer dat de hartslag flink de hoogte in ging tijdens de voorbereiding. Maar ja, "no pain, no gain" is de leuze zeker?

Dinsdag namiddag gingen we dan nog de Bridgestone Anchor fietsen fabriek bezoeken en werden we voorgesteld aan het directie comité van Bridgestone Anchor en dus ook van de ploeg.

Woensdag was er geen tijd meer om te trainen. s'Morgens vroeg vertrokken we al richting het reusachtige Tokyo waar 's namiddags de ploegenvoorstelling was. Het vekeer viel nog mee waardoor we nog wat tijd hadden om Tokyo eens snel te bezoeken. Eén woord is er hier maar voor, gigantisch! Met zijn agglomeratie erbij is Tokyo dan ook de grootste stad ter wereld (33 200 000 inwoners ofte 3 keer België op een hoopje gesmeten).
De ploegvoorstelling zelf verliep ook zéér vlot en werd bijgewoond door sponsors en de ruim opgedaagde pers. Adidas overhandigde ook nog de voor ons speciaal ontwikkelde brillen en ook Shimano was vertegenwoordigd om onze schoenen de thermo formeren.




Na deze ploegvoorstelling trokken we nog met het hele team naar een restaurant in Tokyo en sloten we de stage af met een traditionele Japanese maaltijd. Het klinkt bijna als een sprookje en dat was het ook.
Jammer genoeg kwam er donderdag een brutaal einde aan dit verhaal en ging het alweer richting België. Na een vermoeiende reis van 24u lag ik terug in mijn eigen bed.

Voilà, met deze stage werd 2011 mooi afgesloten en 2012 al een week vroeger op gang geschoten.
Langs deze weg wens ik iedereen alvast een goed eindejaar toe!

Klaas

Eerste dagen in Japan

Konishiwa

Onderussen ben ik al drie dagen in Japan. We zijn hier zeer goed ontvangen. De eerste dag hebben we een pak nieuw materiaal in ontvangst genomen en alles in orde gebracht. Ik kan nu al zeggen dat het niet aan het materiaal zal liggen... ook de nieuwe outfit mag er zeker zijn. Sober, retro en modieus tegelijk.

De tweede dag hebben we dan kennis gemaakt met de Japanese ploegmaats. Dat is uiteraard niet altijd even eenvoudig vanwege de taalbarriere, maar verrijkend is het zeker. Dit eerste contact verliep tijdens een vlakke training van 120 km. Het is even opletten, want het verkeer is niet te vergelijken met ons verkeer. Alleen al links rijden vergt opperste concentratie. De dag hebben we dan afgesloten met een gezamelijk Japanees diner getrakteerd door de manager. Dit was een zeer leuke en lekker ervaring. De lokale schotels werden rijkelijk op tafel gezet waarna we met de stokjes, uiteraard, ons tegoed deden aan al dat lekkers volgens de Japanse traditie.

Vandaag hebben we dan een korte training van 2u1/2 afgewerkt met enkele specifieke oefeningen. Nu gaan we in de namiddag richting het hospitaal voor een medische check up.

Morgen gaan we opnieuw wat langer training met enkele cols. Overmorgen volgt dan nog een ploegenvoorstelling in Tokyo en donderdag gaat het opnieuw richting Belgie. Dat zal opnieuw aanpassen zijn, het uurverschil, de deugddoende zon - geen wolkje te bespeuren en een goede tien graden - en de Japanese keuken.

Lang zal ik echter niet in Belgie moeten vertoeven, want van 4 tem 14 januari verzamelen we met de Europese renners voor een stage in het zuiden van Frankrijk.

Op deze manier zal het nieuwe seizoen er snel zijn.

Klaas

Bridgestone Anchor Pro Cycling Team: Japan, here we come!

Hallo

Een winterslaap is er om uit te rusten, ook voor mijn pen! Vandaar dat het hier even wat doods was, mijn excuses...
Nu ja, zo doods was het niet. Mijn dagen waren meer dan gevuld en de doodse periode is dan ook voorbij gevlogen. En over vliegen gesproken! Vrijdag doe ik dit letterlijk en ga ik op uitnodiging van de hoofdsponsor van mijn ploeg voor 2012, het 'Bridgestone Anchor Pro Cycling Team! voor zes dagen naar Japan. Ik vermoed dat dit een super ervaring zal worden en meteen ook een unieke gelegenheid om eens in het land van de rijzende zon te komen!. Daar in Japan zal ik mijn nieuwe ploegmaats voor het eerst zien, trainen, testen ondergaan, nog wat administratieve en logistieke zaken regelen en de ploegvoorstelling bijwonen.

Ik kijk er al naar uit.

Meteen ga ik ook al mijn eerste goede voornemen voor 2012 lanceren. Mijn blog opnieuw regelmatig stofferen en in een nieuw kleedje steken.

Tot hoors,
Klaas

Een nieuwe start!

Hallo

Na enkele weken van rust, waardoor de 'goesting' bij mij snel terug komt en mede dankzij het goede weer, heb ik de (trainings)draad opnieuw opgenomen. In de maand november doe ik het evenwel nog rustig aan, tijdens deze eerste periode is het vooral de bedoeling om de conditie te onderhouden en dus zeker nog niet te forceren. Tijdens de maand december wordt het trainingsvolume dan flink verhoogd om er in januari dan nog een schepje bij te doen. Dat moet dan volstaan om klaar te zijn voor het wielerseizoen 2012 in de hoop opnieuw een stap vooruit te zetten.

Groetjes
Klaas

De allerlaatste

Hallo

Gisteren heb ik 2011 definitief afgesloten met de traditionele kermiskoers in het Deerlijkse gehucht, de Belgiek. 13 ronden van goed 8 km, twee bruggen over de autostrade, herfst weer met wind en natte wegen en 72 deelnemers waren de ingrediënten!

De eerste ronde wachtte ik zoals gewoonlijk wat af, na die eerste ronde schoof ik op naar voren en eens vooraan gooide ik me maar mee in de strijd. Op het einde van de tweede ronde kon ik samen met nog een renner een kloofje slaan, een rondje verder sloot nog een renner aan en zo kwamen we met drie voorop. Het duurde tot bij het ingaan van de vijfde ronde vooraleer er nog versterking kwam. Een 12 tal achtervolgers kwam terug waardoor we een uitgebreide kopgroep kregen. Hoewel we goed rond reden slaagde een achtervolgende groep van goed 10 renners er toch nog in om terug te komen tot op een 20 tal seconden. Voor twee renners was dit het teken om er op zowat 5 ronden van het einde vandoor te gaan. Net voor het aansluiten van de tweede groep trok ik samen wet twee renners in de tegenaanval op de twee leiders. Omdat mijn twee medevluchters net twee ploegmaats waren van de twee vooraan wilden de twee niet voluit meewerken, waardoor terugkeren onmogelijk was. Na zowat een ronde werd ik terug gegrepen door een nieuwe tegenreactie van een 10 tal renners. De voorsprong van de leiders was ondertussen een kleine minuut. Hoewel we vrij goed rondreden kwamen we maar met mondjes maat terug op het kopduo. Op twee ronden van het einde slonk de voorsprong dan toch tot een 20 tal seconden. In die voorlaatste ronde kon één renner de sprong naar voren maken. Wij bleven met de rest van de kopgroep op zowat 15 seconden hangen. In de laatste ronde kon ik me ook losmaken van de achtervolgers en na een lange achtervolging met de wind op kop kon ik op 3 kilometer van het einde ook nog vooraan aansluiten. Hierbij moest ik echter mijn laatste krachten aanspreken. Ik viel wel nog twee keer aan, maar moest op een kilometer van het einde opnieuw afhaken bij de laatste aanvallen en zo werd ik op enkele seconden 4e.

Zo kan ik het seizoen met een goed gevoel afsluiten.

Klaas

Laatste koers

Hallo

Beetje laat, maar ik heb toch nog beslist om vanmiddag de starten in Deerlijk-Belgiek (14u30). Hopelijk kloppen de weersverwachtingen en komen die opklaringen er nog aan...

Klaas

La Viking 76

Hallo

Zondag stapte ik dan toch nog op de fiets, 26 graden en een stralende zon, voor iemand die graag fietst geen al te zware opgave dus...

Enkel de verre verplaatsing en het vroege uur vielen wat tegen, maar eens de fiets op was dit al snel vergeten. Met zo'n 300 deelnemers vertrok ik zondag om 8u30 in Jumièges-sous-Mesnil voor de cyclosportieve wedstrijd 'la Viking 76'. 175 mooie kilometers moesten we afleggen door het heuvelachtige land van de Seine-Maritime. Al op de eerste helling na 10 km werd een eerste selectie gevoerd, boven schoten we nog met een 50 tal renners over, waarvan de helft zowat amateur wielrenners. Omdat ik zag dat het een rare 'wedstrijd' zou worden besloot ik in de aanval te trekken. Dit deed ik dan ook boven op die helling en zo raakte ik na goed 10 km voorop met 2 kompanen amateur renners van de Franse Divisie 1 ploeg Saint-Austreberthe. Met zijn drieën reden we een stevig tempo. De achtervolgers, een peloton van zo'n 50 renners, bleven lange tijd hangen op 1 minuut. Hoewel wij in ondertal waren, was het uiteindelijk toch het peloton dat brak na zowat 80 km wedstrijd! We bleven dus met zijn drieën voorop en kwamen met meer dan 6 minuten voorsprong aan op de nr. 4 in de uitslag! In een spurt met 3 had ik geen kans tegen de Franse pistekampioen in de ploegkoers (bij de profs), Julien Duval. Toch was het een leuke ervaring, en hoewel het geen echte wedstrijd was (de inspanning was er daarvoor niet minder, 175 km, 40 km/u met drie op een meer dan golvend parcours), is het leuk om 2e te worden op het einde van het seizoen.

Groetjes Klaas